Jak łóżko z pojemnikiem na pościel uratowało mój mały metraż

From Wikitestia
Jump to: navigation, search

Jeśli masz w domu małe dzieci, tapczan rozkładany może być zbawieniem. Moja siostra ma taki w pokoju gościnnym i często rozkłada go dla maluchów, które przyjeżdżają w odwiedziny. Materac piankowy jest bezpieczny, nie ma ostrych krawędzi, a tapicerka welurowa nie uczula. Dodatkowo, gdy dzieci wyrosną z łóżeczka, tapczan może służyć jako pierwsze samodzielne posłanie. W przeciwieństwie do kanapy z funkcją spania, która często ma twarde łączenia, tapczan zapewnia równą powierzchnię do spania.

Dla kogoś, kto mieszka w bloku z wielkiej płyty, każdy centymetr ma znaczenie. Tapczan rozkładany rozwiązuje problem, który znamy wszyscy: jak pomieścić nocujących znajomych bez rezygnacji z salonu. Kiedyś miałam kanapę z funkcją spania, ale jej rozkładanie wymagało przesuwania stolika kawowego i zdejmowania poduszek. Nowoczesny tapczan rozkładany często ma mechanizm DL, który pozwala wysunąć siedzisko jednym ruchem. Nie trzeba nawet zdejmować tapicerki welurowej, bo całość działa płynnie. To ratunek, gdy niespodziewanie wpada kuzyn z Gdańska i trzeba mu przygotować posłanie w trzy minuty.

Zacznijmy od najważniejszego – mechanizmu rozkładania. Na rynku króluje kilka rozwiązań, ale jeśli zależy ci na codziennym użytkowaniu, postaw na mechanizm DL, czyli delfin. To system, w którym siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada, tworząc płaską powierzchnię. Nie musisz przy tym ściągać pokrowców ani podnosić ciężkich elementów – wszystko robi się płynnie, jednym ruchem. Z kolei jeśli goście pojawiają się u ciebie raz na kilka miesięcy, sprawdzi się wersalka z mechanizmem wysuwnym. Pamiętaj jednak, że każdy mechanizm ma swoją żywotność i warto przed zakupem sprawdzić, czy producent oferuje serwis. Osobiście odradzam systemy, w których materac trzeba wyciągać spod siedziska – to frustrujące i niszczy kręgosłup.

Tapczan rozkładany sprawdza się też w roli codziennego mebla do siedzenia. Nie jest to typowe łóżko, które zajmuje pół pokoju. Rano wystarczy złożyć materac piankowy i znów mamy wygodną sofę. Tapicerka welurowa, którą wybrałam, jest przyjemna w dotyku i łatwa do czyszczenia, co doceniam, gdy znajomi rozleją wino podczas wieczornego seansu. Welur nie mechaci się tak szybko jak len, a plamy wystarczy przetrzeć wilgotną szmatką. Dla kogoś, kto często gości przyjaciół, to ogromna zaleta.

Zastanawiałam się długo nad rodzajem mechanizmu. Na rynku znajdziesz dwa popularne rozwiązania: podnoszone za pomocą sprężyn gazowych albo z mechanicznym systemem DL. Wybrałam to drugie, bo po pierwsze jest tańsze, a po drugie nie wymaga takiej precyzji w montażu. Mechanizm DL działa płynnie, a rama unosi się lekko nawet przy obciążonym materacu. Pamiętaj tylko, żeby przed zakupem sprawdzić, czy stelaż listwowy jest solidny. W tanich modelach listwy potrafią się wyginać po kilku miesiącach, a to prosta droga do nierównomiernego podparcia materaca. Ja zainwestowałam w wariant z podwójnie wzmocnionymi listwami i materacem piankowym o grubości 16 centymetrów, który idealnie dopasowuje się do ciała.

Kluczowym wyzwaniem okazał się brak miejsca na pościel. W małym mieszkaniu każdy centymetr jest na wagę złota, a przechowywanie koców i poduszek w szafie to jak gra w tetrisa. Rozwiązaniem okazało się lozko z pojemnikiem na posciel, które zamówiłam z tapicerka welurowa w kolorze butelkowej zieleni. Welur ma tę zaletę, że nie widać na nim każdego okruszka, a przy tym dodaje wnętrzu przytulności. Pojemnik pod spodem pomieścił trzy koce, i zapasową kołdrę. Nikt nie musi wiedzieć, że w salonie śpi się na materacu, który chowa się w ciągu dnia w skrzyni.

Problem braku miejsca na pościel to prawdziwa zmora w małych mieszkaniach. Kiedy goście nocują, trzeba gdzieś trzymać zapasowe prześcieradła, kołdry i poduszki. Rozwiązaniem jest łóżko z pojemnikiem na pościel, które często idzie w parze z tapczanem rozkładanym. W moim modelu pod siedziskiem kryje się przestrzeń na dwie kołdry i cztery poduszki. Nie muszę trzymać pościeli w walizce pod łóżkiem ani w kartonie na szafie. Wystarczy unieść tapicerkę welurową i wszystko mam pod ręką. Dzięki temu pokój wygląda schludnie, a goście nie widzą stosów rzeczy.

Montaż nie był skomplikowany, ale wymagał dwóch osób, bo stelaż z mechanizmem DL jest dość ciężki. Instrukcja była czytelna, a wszystkie elementy dobrze spasowane. Zajęło nam to około dwóch godzin, głównie przez przykręcanie listewek do ramy. Ważne jest, aby sprawdzić, czy podłoga jest równa, bo nierówności mogą powodować skrzypienie. U mnie parkiet jest stary, więc podłożyłem filcowe podkładki pod nogi. Po złożeniu łóżko stało stabilnie i ani razu nie zapadło się podczas snu. W przeciwieństwie do tanich wersalek, które często się rozklejają, ten model wygląda solidnie nawet po intensywnym użytkowaniu.